Een nieuw jaar alweer.  De laatste keer dat deze weblog is ge-updated was eind november dus wil ik jullie hierbij allemaal nog de beste wensen voor het nieuwe jaar meegeven (volgens mij kan dat nog net)

Dit bericht schrijf ik vanuit Nederland. Nee, niet omdat ik terug ben hoor, ik ben hier gewoon 11 dagen omdat ik verschillende dingen moest regelen en ook om een bezoek te brengen aan mijn familie. De kids zitten nog in Gambia en worden goed verzorgd door Nederlanse vrienden van mij.  Ik vertrek a.s. vrijdag (19 januari) weer terug naar Gambia.

Ik hoorde van een vriendin van mij die vaak op Gambia.pagina zit dat er verschillende mensen zich al zorgen begonnen te maken en zich afvroegen of alles wel goed met ons was. Nu, gelukkig gaat het met ons allemaal heel goed, ik heb het de afgelopen zes weken alleen te druk gehad met het naaien van de kleertjes, de afwerking daarvan en natuurlijk met de feestdagen. In ieder geval excuses, ik beloof hierbij echt beterschap en zal de weblog weer vaker updaten. Ik wil ook alle mensen die mijn verhalen altijd trouw volgen niet teleurstellen.

De feestdagen weer zonder ‘feestgevoel’doorlopen.  Voor ons hoort bij kerst nu eenmaal koud weer, kerststollen en kerstversiering. Alhoewel er in Gambia wel kerstversiering te koop is staat het een beetje als een vlag op een modderschuit. Abia wilde nog wel dat ik wat versiering ging kopen maar heb dat uiteindelijk toch niet gedaan. Toen heeft ze met lapjes stof maar een boom in de tuin versierd. Ook met kerst zelf niet veel bijzonders gedaan. Kerstavond naar de kers-mis van de Anglicaanse kerk in Banjul geweest. Het was een mooie dienst maar duurde wel erg lang! Hij begon om 22.00 uur en duurde tot 02.00 uur in de nacht. De kinderen lagen inmiddels al achter in de auto te slapen.

Oud en nieuw wel een beetje gevierd. Natuurlijk volgens traditie weer oliebollen gebakken. Vorig jaar had ik de makkelijke oliebollenmix vanuit Nederland gekregen maar dit jaar was het wat ingewikkelder. Uiteindelijk via een traditioneel recept met gist en al is het toch goed gekomen, en, volgens mijn Nederlanse vriendin in Gambia Jose, had ze nog nooit zulke lekkere oliebollen gegeten, dus dat is voor iemand als ik – die nu eenmaal geen keukenprinses is – een mooi compliment.

Zoals ik als zei ben ik deze week dus in Nederland. Ik moest een aantal zaken afhandelen zoals bijv. een bankpasje wat niet goed werkt en ik dus niet vanuit Gambia kon internetbankieren. Verder natuurlijk mijn ouders, broer en andere familie bezoeken. Ook nog bezig geweest met de kinderkleding. Hiervoor heb ik o.a. een bezoek gebracht aan de oude school van Joshi, Lobke en Abia in Tiel.

Via het artikel in de Margriet (enkele maanden geleden) kreeg ik een mail van de oude juf van Abia, juf Geke. Ze vond het zo leuk dat ze besloot ons een mail te sturen. Na wat heen en weer mails vertelde ze dat ze vanuit school best wat wilden doen met de kleertjes. Ook nodigde ze ons uit om – als we in Nederland waren – wat te komen vertellen over Gambia.

Nu dat kwam toevallig uit, want kort na ons mailcontact stond dus mijn verblijf in Nederland gepland. Vandaag ben ik dus op school geweest en heb in alle klassen wat kunnen vertellen over Gambia. De kinderen waren heel geintresseerd en stelden heel veel vragen. Wel was het jammer dat de cd-rom die ik bij me had met allerlei foto’s niet werkte op de dvd van de school, en op de pc’s  ging het ook bijna niet, behalve als ik foto voor foto opende. Maar het mocht de pret niet drukken, het was een gezellige dag.  Verschillende kinderen konden zich met name nog Abia en Lobke herinneren. Toen wij weggingen uit Tiel (5 jaar geleden) zat Abia in groep 2 en Lobke in groep 3. Dus de klasgenootjes zaten nu in groep 7 en groep 8.  De klasgenootjes van Joshi waren al van school af maar ik heb nog wel een aantal broertjes en zusjes van ze gesproken.

Verder nog met de leraressen afgesproken dat we in de toekomst ook nog wel wat leuke dingen samen zouden kunnen doen rondom het thema ‘Africa’ of ‘Gambia’. We hebben verschillende ideeen uitgewisseld. Natuurlijk voeg ik weer wat foto’s bij van al het gebeuren. Dit keer dus foto’s uit Nederland i.p.v.   foto’s uit Gambia.

Nu vrijdag ga ik weer naar huis. Ja zo voelt het ook wel hoor, als thuis. We zitten nu 15 maanden in Gambia en hebben het allemaal nog reuze naar ons zin, geen van de kinderen wil  op dit moment al terug en dat zie ik voorlopig ook niet gebeuren. Zolang we het allemaal nog leuk vinden, het financieel kunnen behappen en ons nog kunnen verwonderen over zoveel dingen zullen we dus in Gambia blijven, en ik hoop dat dat nog heel lang zo zal zijn.

Mijn tante Lenie, die vorig jaar ook twee weken bij me is geweest met mijn moeder, vliegt a.s. vrijdag met me mee. Dit keer zal ze een maand blijven. Het is haar vorig jaar zo goed bevallen dat ze dit keer twee keer zo lang komt.  Ja, zo zie je maar, ga je eenmaal naar Gambia dan kom je er niet meer van los.

Ik beloof wat frequenter te schrijven, zoals ik al zei, ik heb het gewoon te druk gehad met de naaierij de afgelopen maanden.

Bedankt allemaal weer voor het lezen en tot gauw,

Groetjes Geralda & de kids

Op de bank met een dikke wintertrui,  brrr, toch koud hoor hier in Nederland

Met mijn Tante Lenie op de Bank, ze gaat een maand mee naar Gambia

Een aantal kinderen uit groep 8 van De Margrietschool uit Tiel, voormalige klasgenootjes van Lobke

Juf Geke, de voormalige juf van Aiba uit groep 2

Een aantal voormalige klasgenootjes van Lobke en Abia

Een vriendinnetje van Lobke, vijf jaar geleden

Ook dit meisje was goed bevriend met Lobke toendertijd