Alweer een jaar in Gambia!

Gisteren was het precies een jaar geleden dat we zijn vertrokken naar Gambia, wat gaat de tijd toch ontzettend snel. Terugkijkend op dit afgelopen jaar is het toch een geweldige ervaring waar we nog steeds heel tevreden mee zijn. We hebben aardig onze draai gevonden en voelen ons hier zeer thuis. De kinderen hebben ook hun wortels geschoten hier en weten inmiddels al niet beter.

Het missen van Nederland bestaat voornamelijk uit het missen van personen, lekkere dingen (haha) en een aantal t.v. programma’s. Maar voor de rest is het leven hier toch een stuk prettiger, minder gestressed en een stuk rustiger. Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen maar in verhouding minder als in Nederland, tenminste dat is mijn persoonlijke mening. We zitten hiere natuurlijk pas/al een jaar, het ligt er maar aan hoe je het bekijkt en niemand kan echt in de toekomst kijken, je weet nooit wat voor vervelende dingen we hier nog mee kunnen maken. Ik heb echter wel momenten dan ik denk    "Nederland bekijk het maar, ik blijf lekker hier"  maar goed, dat zijn van die momentopnamen. Zelf heb ik echter nauwelijks momenten dat ik terugverlang naar Nederland als samenleving. Zolang ik me hier nog blijf verwonderen over dingen en zolang we het hier nog redden hebben we nog geen reden om terug te gaan. Wel is het zo dat ik beetje bij beetje toch negatiever wordt over de mentaliteit van de Gambianen zelf, tenminste de mentaliteit van een hoop Gambianen. Of die mentaliteit gerelateerd is aan de Gambianen of Gambiaanse moslims weet ik niet. Tot nu toe valt het echter wel op dat we de beste ervaringen hebben met Christelijke mensen en/of met de groep die niet uit Gambia komen en vaak ook Christen zijn.

Neem nu onze nieuwe watchman, Rodney is zijn naam. Vluchteling uit Sierra Leone en een christen. Gelijk na het eerste gesprek had ik al door dat er een groot verschil zat in omgangsvormen, opleiding e.d.  Ook zaken zoals eerlijkheid plaatst hij in een heel ander daglicht.

Veel Gambianen ‘liegen’ tegen anderen maar niet zozeer om te liegen maar om de ander niet teleur te stellen. Vanuit onze beleving is dat heel moeilijk te begrijpen, het eindresultaat ervaar ik zelf dan toch als liegen wat soms op heel vervelende en teleurstellende situaties leidt.Nu ja, ik mag natuurlijk niet generaliseren maar het verschil begint toch steeds meer en meer op te vallen.

Ander nieuws is nog dat Karamba (de vorige watchman) weer is gesignaleerd in Gambia. Vorige week was er op het Gambiaanse nieuws een bericht dat er een vliegtuig vol Gambianen door Spanje was teruggestuurd naar Gambia. Ik zei nog tegen Bionde dat Karamba daar wel eens in zou kunnen zitten en prompt wordt hij een week later gezien door iemand. Ik ben benieuwd of hij nog contact met me op zal nemen; uiteindelijk is hij 35000 dalasi armer als toen hij vertrok. De prijs die betaald moet worden voor de boottocht naar Spanje is nl. 35000 dalasi. Hij komt dus berooid terug en heeft nu ook geen baan meer. Achteraf  is het heel jammer voor hem dat hij deze actie heeft ondernomen, hij was erg goed ik het maken van Tie & Dye en daar had hij nu van kunnen profiteren. Nu heb ik Fatou die alle stoffen voor me verft.

Met de kledingmakerij gaat het goed, we zitten nu op zo’n 260 stuks in totaal, het is hard werken geblazen maar ook heel leuk om te zien hoe de collectie groeit en de kast steeds voller raakt.Inmiddels is ook Massa, ook een vluchtelinge uit Sierra Leone, er bij gekomen om te naaien.

Afgelopen zaterdag hebben we nog een bezoek gebracht aan Brikama, alwaar we een compound hebben bezocht van een bekende van Alimatou. We werden hartelijk ontvangen,  softdrinks, lekker eten en alles er op en er aan. Ook nog even de markt van Brikama bezocht die ook groot is maar een stuk rustiger dan Serrekunda, wat op zich wel een verademing is. Ook de opdringerigheid van de verkopers was beduidend minder als in Serrekunda of Banjul, waar ze veel meer aan toubabs gewend zijn.

Nu, dit was het weer voor deze week, bijgaand weer de nodige foto’s waaronder natuurlijk weer foto’s van de nieuwe kleding.

Tot de volgende keer, Groetjes Geralda

Lobke met Rodney, onze nieuwe watchman

Ezeltjes op de markt in Brikama

Abia met een van een tweeling baby in haar armen

De kledingvoorraad tot nu toe, 250 stuks!

De schoolkindertjes komen langs om te passen

Een van de meisjes in een kleuterpakje

Lobke in een mooi batik combinatie

Ook met een kort topje

Close up Abia, zelfde stof maar nu een jurkje

Abia met weer een andere combinatie