Helaas, weer kon ik mijn belofte om vorige week te schrijven niet waarmaken. Ditmaal was voor de tweede keer mijn modem opgeblazen door het onweer. Zelfs op dit moment zit ik weer in een internetcafe omdat vandaag de hele computer het begaf. Ik heb een laptop dus misschien is de batterij of de adaptor stuk,  zal wel weer een duur grapje worden.

Nu wat heb ik allemaal te vertellen dit keer. In de eerste plaats is aan mijn relatie met Erhard sinds kort een einde gekomen. We hadden een relatie waarin ik de ene dag op handen werd gedragen door hem om vervolgens de volgende dag weer de grond in getrapt te worden. Na zoveel jaar breekt je dat uiteindelijk op. Ik heb er ook vrede mee dat er nu eindelijk een eind aan gekomen is.

Samen met de kids overlegd hoe nu verder en met zijn allen tot overeenstemming gekomen om ons met z’n allen er voor in te zetten om hier nog een poos te blijven. Maar goed, dan moet er natuurlijk wel brood op de plank komen. Met Erhard heb ik wel een soort financiele regeling getroffen omdat hij mijn bedrijf overneemt maar ik ben wat dat betreft ook graag financieel onafhankelijk.

Ik liep al een tijdje met verschillende ideeen rond maar het is en blijft moeilijk om je geld hier in Gambia te verdienen, tenzij je een heel goed zakenman/vrouw bent.

Wat ik nu ga doen is iets waarvan het mes aan twee kanten snijd; ik hoop er mijn brood een beetje mee te kunnen verdienen en daarnaast help ik ook nog Gambianen aan het werk, dus mooier kan het niet. Maar dan moet het idee/plan natuurlijk wel een succes worden.

Waar ik nu dan ook mee bezig ben is het volgende. Ik ben bezig om een kinderkledinglijn te ontwerpen en maak daarmee gebruik van de prachtige handgemaakte Tie & Dey stoffen. De kleding wordt niet hier maar in Nederland verkocht. Ik wil dit gaan doen door middel van zgn. kledingparty’s. Ik ben op dit moment dan ook bezig om een totaalpakket te maken voor de consulentes die de kleding gaan verkopen. Een pakket bestaat uit ongeveer vijftig verschillende kledingstukken in allemaal verschillende tinten en disigns. De consulente gaat met dit pakket dus kledingparty’s organiseren. De mensen kunnen ieder gewenst model en ook in iedere gewenste kleur bestellen. Dus wil men jurkje X  wat in het pakket bijv. blauw is, dan kan men dat ook in een andere kleur bestellen.

Omdat alles op maat en naar vraag gemaakt wordt duurt het vier weken voordat de betstelde spullen in Nederland zijn, maar dan heb je ook iets bijzonders. Bovendien helpt men mee om Gambiaanse mensen aan het werk te helpen. Hoe meer er verkocht wordt, hoe meer taylors ik nodig heb en des te meer mensen die de Tie & Dey voor me doen ik aan opdrachten kan helpen.

Daarnaast zullen er natuulijk ook nog accecoires bij verkocht worden en hebben de mensen de mogelijkheid om tafellakens, gordijnen, beddelakens en noem maar op te bestellen.

Dit soort stoffen is in Nederland haast niet te krijgen dus ik ben er van overtuigd dat er een doelgroep voor is. Ik richt me bewust op de groep kinderen t/m een jaar of 11, 12  omdat ze daarna toch steeds meer hun eigen keuze maken. Ook moet ik me niet richten op de fans van alle dure merken, die zullen dit soort kleding niet snel dragen. Nee, ik richt me meer op de mensen die van aparte dingen houden, natuurlijke materialen en handgemaakte produkten.

Als voorproefje heb ik alvast een paar foto’s bijgevoegd.  En bovendien, mochten er zich onder de lezers moeders bevinden die het wel leuk lijkt om met mij samen te werken stuur me dan een mail. Mijn mailadres vindt je bovenaan deze pagina in het welkomswoord.

Verder nog een leuke foto bijgevoegd van Bionde en Alimatou die hun wekelijks was aan het doen zijn.

De kinderen zijn gelukkig allemaal weer naar school. Joshi gaat uiteindelijk morgen naar school. Hij moest heel lang wachten om te horen of er een plaatje voor hem was. Ze moesten op de school eerst kijken of er leerlingen waren die niet meer terugkwamen of waarvan de ouders het schoolgeld niet konden betalen.Vanaf morgen gaat hij dus naar de school van SOS-kinderdorpen. Alledrie de schoolgaande kinderen hebben nu hun eigen fiets en gaan op de fiets naar school, ze komen dan wel helemaal zwetend thuis maar,.. dat is goed voor hun conditie. De voorgaande school was een lokale overheidsschool, het onderwijs was echter waardeloos. Vaak waren de leraren niet eens in de klas. Maar goed, omdat ze toch nog geen woord engels spraken hebben we ze in eerste instantie maar op die school gedaan. Nu ze echter heel goed zijn in de Engelse taal gaan ze dus nu naar prive scholen. De internationale scholen zijn niet te betalen, helemaal niet als je er drie kinderen op moet doen.

Nu, dit was het weer voor deze week. Bedankt weer voor  het lezen. Ik hoop jullie volgende week weer een leuk verhaal te kunnen voorschotelen.

Groetjes, Geralda en de kids

Peter en Alimatou knippen de stof

Peter achter de naaimachine

Alimatou aan het naaien

Lobke en Abia in twee modelletjes

de meiden in de ‘jongenspakjes’

Ballonjurken

Twee jurken, Abia houdt een peuterpakje in haar hand

Bionde en Alimatou met hun wekelijkse was